Φθόνος: Το επικρατέστερο στοιχείο της ανθρώπινης προσωπικότητας

o-fthonos-to-epikratestero-stoiheio-tis-anthropinis-prosopikotitas

O φθόνος είναι το επικρατέστερο στοιχείο της ανθρώπινης προσωπικότητας
Λίγοι από εμάς θα θέλαμε να πιστεύουμε ότι φθονούμε τους άλλους. Αλλά οι ψυχολόγοι διαπιστώνουν ότι πολύ συχνά ο φθόνος είναι ο λόγος που συμπεριφέρονται με τον τρόπο που το κάνουμε. Πολλοί άνθρωποι, αντί να εργάζονται για το καλύτερο, φαίνεται πως είναι διατεθειμένοι να χάσουν, με την προϋπόθεση ότι ο γείτονάς τους έχει βρεθεί σε χειρότερη θέση. 

Το πιο συχνό στοιχείο της προσωπικότητας που διαμορφώνει την ανθρώπινη συμπεριφορά φαίνεται πως είναι η ζήλια, σύμφωνα με μια ισπανική μελέτη. Λέγοντας ζήλια οι ερευνητές δεν εννοούν την ερωτική ζήλια αλλά το να θέλει κάποιος να είναι πάντα σε καλύτερη θέση από τον άλλον και να προσπαθεί να αποτρέψει το αντίθετο.
“Τροφή”: Εδώ, προσωπικά, κάνω έναν διαχωρισμό: «“Η ζήλια” δηλώνει την επιθυμία κάποιου να έχει ό,τι και ο άλλος, ενώ “ο φθόνος” δηλώνει την επιθυμία του να στερήσει από τον άλλον αυτά που έχει». Ο φθονερός άνθρωπος, όχι μόνο δυσφορεί με αυτά που έχουν οι άλλοι, αλλά επιθυμεί και να τους τα αφαιρέσει.
Να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα, που λέμε ή Όταν εντυπωσιάζεις, αποκτάς κι έναν εχθρό Για να είσαι δημοφιλής πρέπει να είσαι μετριότητα

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science Advances και έγινε από ερευνητές του Πανεπιστημίου Carlos III της Μαδρίτης (UC3M), το Πανεπιστήμιο της Σαραγόσα και άλλα ερευνητικά της Ισπανίας, οι οποίοι ανέλυσαν τις απαντήσεις που έδωσαν 541 άτομα σε εκατοντάδες κοινωνικά διλήμματα.

Σύμφωνα με τη μελέτη, οι άνθρωποι μπορούν να ταξινομηθούν σε τέσσερις βασικούς τύπους προσωπικότητας:

  • τους ζηλιάρηδες (30%) 
  • τους αισιόδοξους (20%), 
  • τους απαισιόδοξους (20%), 
  • τους καλόπιστους (20%) 

Υπήρχε και μία πέμπτη κατηγορία (το 10%) που δεν ταίριαζε σε καμία από τις παραπάνω περιγραφές και χαρακτηρίσθηκε ως απροσδιόριστη.

Κυρίαρχος ο φθόνος
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν παιχνίδια για να ελέγξουν αν οι παίκτες θέλουν να αποφασίσουν τη συνεργασία μεταξύ τους για μια δυνητικά μεγαλύτερη πληρωμή για τα δύο μέρη, ή να ενεργήσουν μόνοι τους αλλά να πάρουν μια μικρότερη αμοιβή.

Ζήτησαν από τους εθελοντές να συμμετάσχουν σε ζευγάρια τα οποία άλλαζαν όχι μόνο σε κάθε γύρο, αλλά κάθε φορά που άλλαζε ένα δίλημμα. Με αυτό τον τρόπο είτε έπρεπε να βρίσκουν διαρκώς νέους τρόπους συνεργασίας είτε να καταφύγουν στην αδιαφορία για τους άλλους ή ακόμα και στην προδοσία.

Με βάση τις απαντήσεις, οι επιστήμονες δημιούργησαν ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή που τους χώρισε σε κατηγορίες αναλόγως με την επικρατέστερη συμπεριφορά τους.

Το μεγαλύτερο μέρος των παικτών (30%) απεδείχθη ότι ήσαν ζηλιάρηδες: δεν τους ενδιέφερε τι θα επιτύγχαναν, αρκεί να λάμβαναν καλύτερη αμοιβή από τους άλλους. Περιγράφοντας τον τύπο προσωπικότητας που χαρακτηρίζεται από ζήλια, οι ερευνητές είπαν ότι οι άνθρωποι αυτοί φαίνεται να συμπεριφέρονται με βάση το φθόνο και εκδηλώνουν έλλειψη εμπιστοσύνης. Αποτρέπουν τους άλλους από τη λήψη περισσότερων πόρων σε σχέση με τον εαυτό τους, ακόμη και αν, με τον τρόπο αυτό, θα μειωθεί το δικό τους όφελος.

Το 20% ήταν αισιόδοξοι και πίστευαν ότι τόσο οι ίδιοι όσο και ο συμπαίκτης τους θα έκαναν την καλύτερη επιλογή και για τους δύο.
Δείτε και Κάνε το πείραμα: Δες πώς θα είναι η ζωή σου αν γίνεις αισιόδοξος

Άλλο ένα 20% ήταν απαισιόδοξοι καθώς οι επιλογές τους γίνονταν μονίμως με κριτήριο το «μη χείρον βέλτιστον».

Επίσης ένα άλλο 20% ήταν καλόπιστοι οι οποίοι συνεργάζονταν εύκολα με όλους χωρίς να δίνουν σημασία αν θα κέρδιζαν ή θα έχαναν.

Ο καθηγητής Yamir Moreno, από το Πανεπιστήμιο της Σαραγόσα, ο οποίος συμμετείχε στη μελέτη είπε: ‘Τα αποτελέσματα αντιτίθενται σε ορισμένες θεωρίες, για παράδειγμα σ’ αυτή που δηλώνει ότι τα άτομα είναι ορθολογικά”.

Και σύμφωνα με την Έλσα Μπάρδα – Κλινικός Ψυχολόγος – Αναλύτρια Εφαρμοσμένης Συμπεριφοράς:

Η Ένσταση του Φθόνου – Ένδειξη Κατωτερότητας
Ο φθόνος δεν υπάρχει στα ζώα, αλλά μόνο στον άνθρωπο, ο οποίος, επειδή είναι ανώτερο νοητικό ον, λειτουργεί συγκριτικά με τον κοινωνικό περίγυρο. Σπάνια ο φθονερός άνθρωπος θα παραδεχτεί στον κοινωνικό του περίγυρο το πώς νιώθει. Άλλωστε, το να παραδεχτεί ότι φθονεί τη χαρά και τα επιτεύγματα του συνανθρώπου του, που δεν τον ενοχλεί, θα ήταν σαν παραδέχεται την κατωτερότητά του…

Η ζήλια και ο φθόνος συμπορεύονται με τη χαμηλή αυτοεκτίμηση…
Η ζήλια τροφοδοτείται από το φόβο της στέρησης, σε αντίθεση με τον φθόνο, που πυροδοτείται χωρίς να υπάρχει έστω και φαντασιακή απειλή -κάποιος μπορεί να φθονεί π.χ. τον συνάδελφό του γιατί έχει καλύτερη επαγγελματική θέση, χωρίς να αποδέχεται ότι ο άλλος έχει αυτή τη θέση, επειδή πολύ απλά έχει περισσότερα ακαδημαϊκά προσόντα και μεγαλύτερη επαγγελματική κατάρτιση/εμπειρία. 

Ο φθόνος προσομοιάζει σε ένα άσχημο θυμωμένο τέρας… που βγάζει καπνούς από τα αυτιά… δηλητήριο από το στόμα
Ένα από τα χαρακτηριστικά του φθόνου είναι η κακία. Με λίγα λόγια, ο φθονερός άνθρωπος άνευ λόγου επιθυμεί το κακό του άλλου, που έχει αυτό που εκείνος δεν έχει… τι κι αν αυτό είναι η αρετή; Εκείνος έχει τυφλωθεί από τον φθόνο… Τα φθονερά άτομα μέσα από τη δικιά τους ευσεβή αλήθεια επιλέγουν να πιστέψουν αυτό που τους βολεύει, τη δικιά τους αλήθεια, δικαιολογώντας έτσι τον αδικαιολόγητο θυμό τους.

Δείτε ακόμη: Το τέρας μέσα μας: Το πείραμα του Μίλγκραμ

Η μάχη στην ψυχή του ανθρώπου (οι δυό λύκοι) 

Συνταγή για συναισθηματική και ψυχική… αποτοξίνωση 

και προσοχή Γιατί τα αρνητικά συναισθήματα μας καταστρέφουν…

www.healthyliving.gr

Η σελίδα έχει πληροφοριακό χαρακτήρα. Συμβουλεύεστε πάντα το γιατρό σας.
Η χρήση όσων αναφέρονται είναι αποκλειστικά και μόνον δική σας ευθύνη.

Ενδιαφέροντα άρθρα...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *